24) Zijn wie je bent

Gepubliceerd op 28 september 2020 om 20:14

Het volgende gedicht heb ik in een hele moeilijke periode in 2011 geschreven.

Erop terugkijkend, zie ik terug, dat hoe donker de nacht van de ziel ook was, er uiteindelijk altijd een lichtje brandt en er hoop gloort.

De mensen die de meest moeilijke tijden doormaken, hoor je vaak het minst, voor hen is dit gedicht.

Zijn wie je bent

 

Wat is het toch wat mij bezielt

Wat houdt me op de been

Wat is dat grote verlangen toch

Ik weet het niet meteen

Waar droomde ik als kind dan van

Waar liep ik wel warm voor

Een wereldvrede als dat kan

Of vraag ik dan te veel

De nieuwe tijd daar spreekt men van

Dat voelt vertrouwd en thuis

Hoe dan om te gaan met al het leed

Het voelt zo ver van huis

Een thuis dat door mijn binnenkant 

Heel goed wordt herkent

Daar is geen strijd om wat dan ook

En kan je zijn zoals je bent

 

Mijn grote wens:

 

Laat het een wens zijn dat er weerspiegeld wordt

wie je echt bent en niet wie je niet bent. 

 

❤️ ilse-artworks.nl


« 

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.